Wednesday, January 4, 2012

"તુષાર શુક્લ"

આપણો સંબંધ ક્યા છે આજનો, આપણો સંબંધ તો છે અવાજનો. સુર શબ્દોને રૂપે છે એ ધ્વનિત, આપણો સંબંધ તો છે ત્યારનો, આપણો સંબંધ તો છે ક્યારનો.
એ સરે છે પંખીના ટહુકા સમો, ને તરે છે આભમાં વાદળ થઇ , કલકલ સરિતાના ચંચલ જળ સમો, ગાજતો સાગર તણું ગર્જન થઇ , ગડગડે છે આભમાં વીજળી સમો, ભડભડે છે એ જ દાવાનળ થઇ , ઘંટનાદે ગૂંજતો દેવાલાયે , એ જ પડઘાતો સકલ આઝાન થઇ, એ જ છે કલરવ ને કોલાહલ મહી , એ જ વ્યાપક વ્યક્ત છે ઓમકાર થઇ .
મૂળમાં તો રૂપ એનું એ જ છે, રંગ જુદો છે ફક્ત અંદાજનો .. આપણો સંબંધ ક્યા છે આજનો, છે યુગોથી ગૂંજતા અવાજનો.
આપણો સંબંધ ક્યા છે આજનો ? આપણો સંબંધ તો છે અવાજ નો .
એ સવારે ઝગમગે ઝાકળ સમો, ને બપોરે ઝળહળે ગુલમ્હોર થઇ. સાંજ ઢળતા ઝાલ્માંલે આંસુ સમો, રાતના મ્હેકે છે પારિજાત થઇ. એ શિશિરમાં સહિત લહેરે કંપતો, તરવરે હેમંતમાં થઇ તાજગી, ગ્રીષ્મમાં વરસી રહે છે લૂ સમો, ને શરદમાં નીતરે થઇ ચાંદની. આસમાંનીંજાય એ, થઇ શરમનો લાલ, લીલો લાજનો, આપનો સમ્બંધ્ક્યા છે આજનો..?

No comments:

Post a Comment