"તુષાર શુક્લ"

એક અજબ ગજબનો એકતારો, એના તારમાં ગુંજે " નાં ".
તું હી તું હી ને બદલે જો
હું ..હું..હોય તો હા !
શક્યતાના સાથીયા પૂરો શરૂઆતમાં ને ચીતરો જ્યાં ભીંતે ગણેશ, નિશ્ચિત નિષ્ફળતાના કારણનું કંકુ લઇ થઇ જાતા હાજર હમેશ. .કોશેટો ખુલે ને ઉડે પતંગિયું ને કળીઓ ખીલે ને ઉગે ફૂલ, વિસ્મય વીનાની આંખે જોયા કરે ને કાઢે કુદરતના કામમાં ય ભૂલ. ચામડીને ચોંટેલો રેનકોટ હોય તોય પાછા નીકળે લઇ હાથમાં એ છત્રી, ધરતીની પ્યાસ એને સ્પર્શે નહિ કે એને પીડેછે પોતાની શરદી.. મુઠ્ઠી ભરીને છો રંગો ઉડાડે, છે રંગ એનો કાયમનો કાળો, વાંધા વિરોધ તણા વીણી તણખલા, બાંધ્યો છે મનડામાં માળો.. એને કહી દેવું, આઘો રે થા..!