"તુષાર શુક્લ"

હવામાં તહેવારોની સુગંધ છે. બાળપણમાં હજી ઘરમાં પિત્તળના વાસણ હતા અને એને ચમકાવવાનો ઉદ્યમ પણ થતો. સ્ટીલના વાસણ વૈભવ હતા અને એને ગિલેટ ચડાવીને ગર્વ લેવાતો. એ સંધિકાળ હતો.પરંપરા અને આવી રહેલા બદલાવ વચ્ચેનો કાળ... પણ તહેવારો પારંપરિક ઢબે ઉજવાતા અને ગમતા. એ સમૂહ જીવનનો આનંદ હતો. સંપર્કના સાધનો ઓછા હતા એટલે તહેવારોમાં રૂબરૂ મળવું એ રીવાજ હતો. આજે ય ઉત્સાહ તો એ જ છે પણ ઉજવણીની શૈલી બદલાઈ છે..મીઠાઈ નવી છે, અને ગળપણ સહે..જ ઘટ્યું છે. તળવાને બદલે શેકવાનું વધ્યું છે..સ્વાદ બદલાયો છે પણ સ્મૃતિ અકબંધ છે. દરવાજે અદ્રશ્ય તાળા છે પણ મોબાઈલ ફોન ચાલુ છે.