આ મારા વાળમાં છવાઈ રહી સફેદી છે, ને એમના વાળમાં પણ શોભી રહી મહેંદી છે.
એ વાત જુદી હતી જ્યારે વાળ કાળા હતા, અમારી આંખમાં સપનાઓ કેરા માળા હતા.
દિવસ મજાના હતા, રાત પણ મજાની હતી, ખબર નહોતી કે શરૂઆત એ સજાની હતી.
અમે ય સાંજ ઢળે ઘરમાંથી નીકળતા હતા, એ અમને જોઇને બહાનું બનાવી વળતા હતા,
અમે ય મસ્તીના મોજા ઉપર ઉછળતા હતા, એ ગમતા ઢાળ પર અમે ય થોડું ઢળતા હતા.
અમોને ગમતું હતું રોજ આહ ભરવાનું, કશા કારણ વિના ઉદાસ થઈને ફરેવાનું,
ગીત મુકેશનાં ગાતા'તા એને જોઇને, ઘણી રાહત થતી કારણ વિનાનું રોઈને.
સમયની ચાલ આ સઘળીય બહુ ભેદી છે..
No comments:
Post a Comment