"તુષાર શુક્લ"

લગભગ ૧૦ કે ૧૨ વર્ષની દીકરી કે દીકરાને સરસ ગુજરાતી ભાષામાં બોલતા સાંભળવા મળે ત્યારે મન રાજી થાય છે. એમાં પણ આવા બાળકો પોતાના ઘર પરિવાર કે પોતાના સ્વાદ,શોખ કે સંબંધો વિષે પણ ગૌરવ અને આત્મસન્માન સાથે કૈંક કહે ત્યારે આનંદ થાય છે. આવા બાળકો પણ મસ્તી તોફાન તો કરે જ છે, પણ એ ઉપરાંતનું ય એક વ્યક્તિત્વ ધરાવે છે. એમનું વાચન, એમનું ચિંતન એમની વાતોમાં, એમની સરસ ભાષામાં પ્રગટ થાય છે ત્યારે કેટલાકને એ ઠાવકા, ઠરેલ, ચાવળા અને ચાંપલા પણ લાગે છે. એમનું માનવું છે કે એ બાળકો પોતાની વયને અનુરૂપ નથી વર્તતા. આવી માન્યતાનાં મૂળમાં આ મોટેરાઓની ગેરસમજ જ હોય છે. આસપાસના વાતાવરણથી જુદું આવું વ્યક્તિત્વ એમને વાયડું કે દોઢ ડાહ્યું લાગે છે. પણ પોતાના વાતાવરણથી જુદી પ્રતિભાઓ પ્રત્યેક સમયે હોય છે અને એનો આદર ન કરનારા પણ હોય જ છે. તમારી આસપાસ આવા બાળકો હોય તો એમનો આદર ન કરો તો ભલે , ઉપહાસ ન કરશો કારણકે કાલે કદાચ એને ઓળખાતા હોવાની બડાશ મારવાની તમને તક મળે..!