"તુષાર શુક્લ"

આજ બારણાં બંધ કર્યાં ને ખોલી નાખી બારી,
ઉંબરની મરજાદ ને મારે આભની સાથે યારી.
મનડું પાળે મૌન મલાજો,
કરતું ગગન રોજ તકાજો, દૂભાવ્યા વિના રીઝવી જાણો, પ્રીતના એવા રીત રીવાજો, મનમાં ખીલતા મોગરા કેરી મહેક તો સાચવી સારી..
બારણાં કીધા બંધ ને માંડી જાતની સાથે વાત,
અંતર માંહે જંતર વાગે ,
રાત બને રળિયાત.
ચિતડાની ચોપાટ મેં માંડી,
હું જ મને ગઈ હારી.
ઘરની સાથે મનની બારી અમથી ખૂલતા વેંત,
વાયરે ચડી વ્હાલમ દેતો
હેત તણા સંકેત.
ખૂલવા સાથે ખીલવાની પણ, થઇ ગઈ તૈયારી.