"તુષાર શુક્લ"

લહેરાતા સાગરની સામે ઉભા રહી
મેં ભરતી માંગી તો મળી ઓટ. બળબળતા હોઠ સામે છલકેલો જામ
એને અણધારી લાગી ગઈ ચોટ. સાવ ઓચિંતું બની ગયું આ, એના કારણમાં એક તારી, નાં. સ્પર્શ તણી ઇચ્છાના પાળ્યા પતંગિયા
તે મુઠ્ઠી ખુલતામાં ગયા ઉડી, સૂની હથેળીમાં ટળવળતી રેખાઓ,
આંસુ તો આંખોની મૂડી.
આષાઢી આભ તળે તરસ્યા આ ચાતકને
એકાદું ટીપું તો પા..!
ફૂલોએ મોઢું આજ ફેરવી લીધું ને કહ્યું ઝાકળને, " બીજે ક્યાંક જા " ઓગળતા ઓરતાઓ આંસુ થઇ ચાલ્યા
ને બોલેલા શબ્દો તો ડૂમો. ધગધગતા અંગારા ચૂમી લેવાય,
તમે પથ્થરને કેમ કરી ચૂમો ? હારવા માટે ય મારે રમવું'તું આજ, સખી, પળ બે પળ ભેરુ તો થા..
રમવી'તી સાતતાળી, દઈ દીધી હાથતાળી,
એકલાએ દેવાનો દા..
સાવ અણધારી મળી તારી નાં.