"તુષાર શુક્લ"

જગતમાં માત પિતા છે મહાન. પહેલા આવે માત પિતા
ને પછી આવે ભગવાન.
આપ્યું આપ્યું કદી ન માપ્યું, માગ્યું કદી ન માન,
જોડ જડે નહિ જગમાં એની, કરીએ સહુ સન્માન.
આજ આપણે મોટા થયા
ને કર્યા કઈ મોટા કામ,
જનમ દીધો છે એમણે ત્યારે પામ્યા જગમાં નામ.
આપણા ઘરમાં કેમ ન હો,
જેના હૈયે આપણું સ્થાન ? જગદીશ્વરને જોયા નથી, પણ આવે એક વિચાર,
જેણે સર્જ્યા માત પિતા એ વંદનના હકદાર.

તમને ભૂલીએ નાં ભગવાન, દીધું મહામૂલું વરદાન.
સામે હોય તે પૂજા કરજો,
દૂર હોય તે દિલમાં ધરજો, સ્મરણ માત્રથી સુખ દેનારા, માત પિતાને રાખે દૂભાવાજો. જેવું આપણે કરશું એવું શીખવાના સંતાન..!
આંખોમાં આંસુના દીવા,
હોઠે સ્મિતના ફૂલ,
માત પિતાની કરીએ આરતી, અવસર છે અણમૂળ.
માત પિતાથી કોઈ ન મોટું, માફ કરો ભગવાન.