"તુષાર શુક્લ"

આજ મેં તો વાદળને લઇ લીધું બાથમાં...
વાદળ સંગાથે એક આખું આકાશ મારી છાતી શું ભીસાયું બાથમાં.. ભૂલીને સાન ભાન હોઠે માંડ્યું જ્યાં મેં
મનગમતું મધમીઠું વાદળ,
ઘૂંટ ઘૂંટ પાણીનાં પીવાનો અનુભવ તો
કોરોધાકોર એની આગળ. પલભરની વર્ષામાં બંને ભીંજાઈ ગયા ,
હું ને વાદળ સંગાથમાં..
આરપાર વીંધશે કે મન મૂકી
ભીંજશે
આ છાતી પર તોળાયા પહાડ , હમણા વરસ્યો કે હવે હમણા વરસી રહેશે ,
આંખોમાં એવો અષાઢ.
રણમાં વરસાદ તણી વેળા આવે છે ત્યારે
જાદુ ભળે છે એના સ્વાદમાં.. આસપાસ ઘેન ભર્યું ધુમ્મસ છવાય
અને હળવે ઘૂંટાય કેફ એવો, આરપાર રંગોના ઉડે ફુવારા, મને લાગુ હું મેઘધનુ જેવો . વાદળ વિખરાય તોય નાં રે ભૂલાય ,
રંગભીના રહેવાય એની યાદમાં .

"તુષાર શુક્લ"

પ્રેમ કરો તમે મનગમતો,
[ પણ ]
જેને તમે ગમો એને પરણો .. ગોરો હોય કે કાળો હોય
કે હોય ભલે ઘઉંવર્ણો.
જેને તમે ગમો એને પરણો . તમને ગમે જે એને ચાહો, ચાહવાની છે છૂટ.
એક ગમે કે અનેક,
પ્રેમનો પ્રવાહ છે વણખૂટ. પાંપણ પાથરો રાહમાં એની, ભલેને ચૂમો ચરણો.
પ્રેમ કરો તમે મનગમતો,
[ પણ ]
જેને તમે ગમો એને પરણો . તમે ગમો એને હૈયે રહેશે
કાયમ તમારો વાસ,
ફૂલ ભલે કરમાય ,
કદીના વાસી થાય સુવાસ. સ્નેહ તણી ગંગાના , હૈયે
થયા કરે અવતરણો.
પ્રેમ કરો તમે મનગમતો,
[પણ ]
જેને તમે ગમો એને પરણો ..!

"તુષાર શુક્લ"

બેઉની ઘડિયાળનો જ્યારે સમય મળતો નથી,
એજ કારણ હોય છે, એવો પ્રણય ફળતો નથી.
તેં કહ્યું'તું સાત વાગે, હું પહોંચ્યો સાત પાંચે,
કઈ રીતે કોઈ નગરની ભીડમાં ઘડિયાળ વાંચે ?
તોય તે દોડ્યો હતો હું કેટલું,
તું છો ન માને,
તું વળી ગઈ સાવ અણજાણી ગલીમાં, કોઈ બહાને,
હું કદી કોઈ માર્ગમાં અણ ચિંતવ્યું વળતો નથી,
એ જ કારણ છે, પ્રણય આ આપણો ફળતો નથી.
થાય છો મોડું કે વહેલું ,
કાનમાં બે વાત કહીએ,
આપણે જ્યારે મળીએ એ સમયને સાત કહીએ !
આપણી વચ્ચે ખરે
એ પળને પારિજાત કહીએ,
ને સુગંધે મ્હેકાવાને
સ્નેહની શરૂઆત કહીએ.
છે નિરર્થક જામ એ
કે જામ જે ગળતો નથી..
એજ કારણ છે , પ્રણય આ આપણો ફળતો નથી.

"તુષાર શુક્લ"

વીતી ગઈ છે પાનખર ,
આવી રહી વસંત,
લીલા છે કોની,
કોણ આ ફૂલો મહી હસંત ?
તૂટ્યા અબોલા વૃક્ષ સાથે
પર્ણનાં, પ્રિયે,
તું આવ તો થઇ જાય મારું સ્વપ્ન મૂર્તિમંત.
ભમરા લઈને એક તારો , બાગમાં ઘૂમે,
ભૂલીને તપના તાપને,
ડોલી રહ્યા છે સંત.
છે પ્રેમના પ્રાગટ્યના અનુભવની આ ઋતુ ,
જીવનનો છોને અંત હો,
છે પ્રેમ તો અનંત.

"તુષાર શુક્લ"

યુવક :
ખુલ્લંખુલ્લા આપણ બેઉને મળવા મળશે ક્યારે ?
યુવતી :
કંકુ છાંટી લખશે આપણી
કંકોત્રી કોઈ જ્યારે..
વ્હાલમ, વાટ જોને અત્યારે ..! યુવક :
આષાઢી વાદળ થઇને હું આવ્યો તારી આગળ,
તારા પપ્પા શોધવા બેઠા કંકોતરીનો કાગળ.
યુવતી :
થાય અધીરો અમથો વ્હાલમ, આજની થાશે કાલ,
સમયની સાથે સાથે સાજન, વધતું જાશે વ્હાલ.
ભીંજાશું, ભીંજવશું તન મન જ્યારે મળશું ત્યારે.
.વ્હાલમ, વાટ જો ને અત્યારે.. યુવક :
સમય તો વહેતો જાય છે સજની,
કેમ કરીને રોકો ?
શરમ શરમમાં હાથથી જાશે મળવાનો આ મોકો
યુવતી :
તું ય ખરો છે વ્હાલમ ,
તારે જોઈતો કેવળ મોકો,
લાજ મને આવે છે, સાજન,
શું કહેશે આ લોકો ?
ફૂલ ખીલ્યાની વેળ નથી , આતો, કળી ખીલી છે ક્યારે ..વ્હાલમ, વાટ જો ને અત્યારે ..!

"તુષાર શુક્લ"

આકાશ આખું ચૂપ છે,
વહેતી હવા ય ચૂપ.
કળીએ લીધા અબોલા, બુલબુલના ગીતો ચૂપ.
તારું રીસાવું કેવું ?
પથ્થરના મૌન જેવું,
મારું રીસાવું એવું,
ઝાકળના મૌન જેવું.
આંખ ય સાવ ચૂપ છે,
હોઠો તો છે જ ચૂપ.
ધડકનનો શબ્દ ધીમો,
ને લાગણી ય ચૂપ.
મળતું નથી કઈ કારણ,
તું મૌન શાને કારણ ?
રિસાઈ છું અકારણ,
છે એવી હૈયા ધારણ.
કોલાહલો ય ચૂપ છે,
ને કલરવો ય ચૂપ.
એક તું ન બોલે એથી,
લાગે છે સઘળું ચૂપ.

"તુષાર શુક્લ"

તને સાંભરે એ આપણું એકાંત ? મને વીસરે ના આપણું એકાંત. વાસંતી લહેરખીએ આવીને હળવેથી
લહેરાવ્યું આપણું એકાંત, લોહીઝાણ રંગોએ કોરા ઉમંગોને પહેરાવ્યું આપણું એકાંત.
તને સાંભરે એ આપણું એકાંત ? મને વીસરે ના આપણું એકાંત. હાથોમાં હાથ લઇ, ચાલ્યા સંગાથ,
એવા મારગનો વણસુણ્યો સાદ,
એવા તે કેવા આ પગલા મંડાયા કે સંગાથે ચાલ્યાનું બાદ ? આંખોમાં આંસુના તોરણ ને અવસરમાં ઝળહળતું આપણું એકાંત.
સ્મરણોની શૂળ બની હૈયાને વીંધતું , ટળવળતું આપણું એકાંત.
તને સાંભરે એ આપણું એકાંત ? મને વીસરે ના આપણું એકાંત.